Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον πιο συχνό καρκίνο ανάμεσα στις γυναίκες σε παγκόσμια κλίμακα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας περισσότερες από 1.600.000 γυναίκες το χρόνο διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού. Στην Ευρώπη περισσότερες από 450.000 γυναίκες εμφανίζουν καρκίνο στο μαστό. Περίπου 140.000 χάνουν τη ζωή τους λόγω της ασθένειας. Στη χώρα μας εντοπίζονται περίπου 6.000 νέα περιστατικά κάθε χρόνο.​
Ωστόσο οι μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας έχουν εξελιχθεί τόσο ώστε να είναι δυνατή η διάγνωση της νόσου σε πρώιμο στάδιο τότε που μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία.​
Η θεραπεία του καρκίνου του μαστού εξαρτάται από το στάδιο και τη εντόπισή του.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις:

Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί την κύρια θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο του μαστού. Συνήθως ακολουθείται από ακτινοθεραπεία ώστε να μειωθεί η πιθανότητα υποτροπής.

• Η Ογκεκτομή ή μερική μαστεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση των διηθημένων ιστών μαζί με ένα μικρό περιθώριο υγιούς μαζικού αδένα. Αυτού του είδους η χειρουργική επέμβαση συνήθως ακολουθείται από ακτινοθεραπεία.
• Η Μαστεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαζικού αδένα. Πολλές φορές ακολουθείται από αποκατάσταση του μαστού. Αν και λιγότερο συχνά, η ακτινοθεραπεία συνιστάται μερικές φορές μετά από μαστεκτομή.

Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, επιλεκτικά ένας αριθμός λεμφαδένων κοντά στο μαστό μπορεί να αφαιρεθεί για την εκτίμηση πιθανής διασποράς της νόσου. Η εξέταση των λεμφαδένων συνήθως εκτελείται ταυτόχρονα με την ογκεκτομή ή την μαστεκτομή.
Η ολική μαστεκτομή καθώς και η ογκεκτομή (χειρουργική επέμβαση με ακτινοθεραπεία) είναι και οι δύο εξίσου αποτελεσματικές στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Ρωτήστε τον ακτινοθεραπευτή ογκολόγο σας και τον χειρουργό σας σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο επιλογών.​

Η Φαρμακευτική αγωγή συνιστάται ώστε να αυξηθεί το ποσοστό ίασης ή να περιοριστεί η πιθανότητα ανάπτυξης ενός νέου καρκίνου του μαστού. Ο ογκολόγος σας αξιολογεί το ιστορικό σας και καθορίζει τα κατάλληλα φάρμακα για την περίπτωσή σας.​

• Η Χημειοθεραπεία έχει την ικανότητα να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα. Συχνά μπορεί να συνδυαστούν δύο ή τρεις διαφορετικοί τύποι φαρμάκων ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα. Ενώ η δόση και ο προγραμματισμός της θεραπείας ποικίλλει, η χημειοθεραπεία συνήθως χορηγείται κάθε δύο έως τρεις εβδομάδες σε εύρος μερικών μηνών.​
• Η Ορμονοθεραπεία «μπλοκάρει» τα επίπεδα των οιστρογόνων στο σώμα. Έχει αποδειχθεί σε ορισμένες περιπτώσεις ότι τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσουν την ανάπτυξη του όγκου.Η ορμονοθεραπεία μπορεί να ξεκινήσει πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από την ακτινοθεραπεία.​
• Η Ανοσοθεραπεία λειτουργεί είτε διεγείροντας το ανοσοποιητικό σας σύστημα ενάντια στα καρκινικά κύτταρα είτε ενισχύοντας το με αντισώματα για την καταπολέμηση τους.​

Ρωτήστε το γιατρό σας για το ποια φάρμακα μπορεί να είναι καλύτερα για την περίπτωσή σας.

Η Ακτινοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης τυχόν υποτροπών και βελτιώνει την επιβίωση. Εφαρμόζεται σε ολόκληρο το μαστό που εντοπίστηκε η νεοπλασία και στις γειτονικές ομάδες λεμφαδένων (εφόσον απαιτείται) για την εξάλειψη καρκινικών κυττάρων που δεν αφαιρέθηκαν με τη χειρουργική επέμβαση. Χορηγείται ελεγχόμενα και στοχευμένα προς την περιοχή της νόσου με χρήση δέσμης ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας, η οποία εκπέμπεται από ειδικά μηχανήματα – τους γραμμικούς επιταχυντές.

Η χρήση της ακτινοβολίας έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων αναστέλλοντας την αναπαραγωγική τους ικανότητα και συνεπώς την εξάπλωσή τους. Η ακτινοβολία είναι ανώδυνη και κάθε θεραπεία εξαιρετικά σύντομη.
Για τις περισσότερες περιπτώσεις η ακτινοθεραπεία χορηγείται σε καθημερινή βάση (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) για ένα διάστημα μερικών εβδομάδων.
Πρόσφατες κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ακτινοβόληση ολόκληρου του μαστού με υψηλότερες ημερήσιες δόσεις και λιγότερες συνεδρίες μπορεί να έχει εξίσου καλά αποτελέσματα.
Μετά από μαστεκτομή ο ιατρός σας μπορεί να προτείνει θεραπεία με ακτινοβολία για το θωρακικό τοίχωμα και τις κοντινές περιοχές των λεμφαδένων.
Η εφαρμογή της ακτινοθεραπείας μετά από μαστεκτομή εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες όπως τον αριθμό των διηθημένων λεμφαδένων, το μέγεθος του όγκου και τα χειρουργικά όρια.

Τεχνική DIBH (για τον αριστερό μαστό)

Τα τελευταία χρόνια οι τεχνικές ακτινοθεραπείας για την αντιμετώπιση των νεοπλασιών του μαστού έχουν εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να παρέχουν το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ιδιαίτερα για την καταπολέμηση των νεοπλασιών του αριστερού μαστού καθώς και του αντίστοιχου θωρακικού τοιχώματος αναπτύχθηκε η τεχνική της Deep Inspiration Breath Hold (DIBH).

Σκοπός της τεχνικής αυτής αποτελεί η προστασία των υποκείμενων του αριστερού μαστού ιστών όπως είναι ο πνεύμονας και η καρδιά. Κατά τη διάρκεια ενός πλήρους κύκλου ελεύθερης αναπνοής, η θέση της καρδιάς μπορεί να βρεθεί κοντά στο θωρακικό τοίχωμα με αποτέλεσμα τμήμα της να ακτινοβολείται.

Στη φάση της εισπνοής η περιοχή του πνεύμονα μεταξύ του θωρακικού τοιχώματος και της καρδιάς μεγαλώνει με αποτέλεσμα η τελευταία να απομακρύνεται από την περιοχή που ακτινοβολείται και συνεπώς να μειώνεται η ακτινική της επιβάρυνση.

Με την τεχνική DIBH η ακτινοβολία χορηγείται μόνο στη φάση της μέγιστης εισπνοής ενός πλήρους κύκλου αναπνοής.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Γενικά θα πρέπει:

• Να ξεκουράζεστε κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μην διστάζετε να ζητάτε βοήθεια όταν τη χρειάζεστε.
• Να έχετε μια ισορροπημένη διατροφή και να πίνετε άφθονα υγρά.
• Η περιοχή του δέρματος που εκτίθενται σε ακτινοβολία απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Μείνετε μακριά από τον ήλιο και αποφεύγετε ζεστά ή κρύα μπάνια. Χρησιμοποιείστε λοσιόν και αλοιφές μετά από συνεννόηση με τον γιατρό σας. Καθαρίστε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας του μαστού

Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες της ακτινοθεραπείας του μαστού είναι συνήθως προσωρινές και υποχωρούν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά.

Συνήθως παρατηρούνται:

• Ερεθισμός του δέρματος αντίστοιχο με ένα ηλιακό έγκαυμα. Μερικές φορές συνοδεύεται από μια απολέπιση, μια αντίδραση που εμφανίζεται προς το τέλος της θεραπείας.
• Ήπιο έως μέτριο οίδημα του μαστού.
• Ήπια ευαισθησία στο στήθος.
• Ήπια κούραση / ατονία.
• Αλλαγή στο χρώμα και το πάχος του δέρματος. Μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν λεπτά αιμοφόρα αγγεία.
• Σπάνια η ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει έναν ξηρό βήχα ή δυσκολία στην αναπνοή και στην κατάποση.
• Ήπια μείωση του εύρους κίνησης του ώμου.

Πολλές από αυτές τις παρενέργειες μπορεί να ελεγχθούν με χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής. Ενημερώστε το γιατρό σας για οποιαδήποτε ενόχληση.

Θεραπείες γυναικολογικού καρκίνου​

Η θεραπεία για τον γυναικολογικό καρκίνο εξαρτάται από διάφορους παράγοντες συμπεριλαμβανομένου του τύπου, του σταδίου, της θέσης και της γενικής κατάστασης της υγείας της ασθενούς. Σε πολλές περιπτώσεις μία μόνο θεραπευτική προσέγγιση αρκεί για να αντιμετωπιστεί ενώ σε άλλες ο συνδυασμός χειρουργικής επέμβασης, ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας προσφέρει το βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Χειρουργική επέμβαση

Η Χειρουργική επέμβαση αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση στην αντιμετώπιση πολλών γυναικολογικών όγκων.
Για όγκους της μήτρας και του τραχήλου συνήθως πραγματοποιείται υστερεκτομή με ταυτόχρονη αφαίρεση των λεμφαδένων της περιοχής.
Για λιγότερο συχνούς όγκους, όπως εκείνοι του αιδοίου, η χειρουργική προσέγγιση περιλαμβάνει αφαίρεση μέρους ή ολόκληρου του αιδοίου και δειγματοληπτικά των λεμφαδένων.
Ακτινοθεραπεία και χειρουργική προσέγγιση μπορούν να συνδυαστούν για τη μείωση της πιθανότητας υποτροπής. Όμως το θεραπευτικό αποτέλεσμα εξαρτάται κυρίως από το στάδιο της νόσου.

Χημειοθεραπεία

Έχει αποδειχθεί ότι με την χημειοθεραπεία βελτιώνεται η αποτελεσματικότητα της θεραπείας για πολλούς τύπους γυναικολογικού καρκίνου. Ανάλογα τον τύπο και το στάδιο της νόσου μπορεί να εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με την ακτινοθεραπεία.

Ακτινοθεραπεία

Δύο τεχνικές ακτινοθεραπείας μπορούν να εφαρμοστούν για τη θεραπεία γυναικολογικών νεοπλασιών. Η εξωτερική ακτινοθεραπεία και η βραχυθεραπεία.
Με την τεχνική της εξωτερικής ακτινοθεραπείας δέσμες ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας κατευθύνονται ελεγχόμενα και εστιασμένα προς την περιοχή που εντοπίζεται η νόσος. Η εξωτερική ακτινοθεραπεία χορηγείται σε καθημερινή βάση εκτός Σαββάτου και Κυριακής και ολοκληρώνεται σε 6 εβδομάδες. Η ακτινοβολία είναι ανώδυνη και κάθε θεραπεία εξαιρετικά σύντομη.
Με την εφαρμογή της βραχυθεραπείας μία ραδιενεργός πηγή (συνήθως Ιρίδιο -192) τοποθετείται προσωρινά στον κόλπο, τη μήτρα ή/και τους περιβάλλοντες ιστούς με τη βοήθεια κατάλληλων εφαρμογέων (λεπτοί πλαστικοί καθετήρες). Ακτινοβολία εκπέμπεται τοπικά στη περιοχή της νόσου καθόλη τη διάρκεια που η ραδιενεργός πηγή παραμένει στο σώμα της ασθενούς.
Η βραχυθεραπεία μπορεί εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία ή και σε συνδυασμό με την εξωτερική ακτινοθεραπεία.
Η Βραχυθεραπεία υψηλού ρυθμού δόσης (HDR) χρησιμοποιεί πηγές υψηλής ενεργότητας (Ir-192) επιτρέποντας τη χορήγηση της δόσης σε σύντομο χρονικό διάστημα (της τάξης των μερικών λεπτών της ώρας) με το βέλτιστο δυνατό τρόπο.
Συνολικά μπορεί να εφαρμοστεί έως έξι φορές, με μία ή δύο εφαρμογές την εβδομάδα.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία ισορροπημένη διατροφή, επαρκής ενυδάτωση, ήπια σωματική δραστηριότητα αποτελούν ορισμένες βασικές συμβουλές για να σας βοηθήσουν να ανταπεξέλθετε σε αυτή.

Γενικά:

• Ακολουθήστε τις συμβουλές του θεράποντα ιατρού σας.
• Ενημερώστε τον για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή ακολουθείτε.
• Κατά τη διάρκεια καθώς και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας θα πρέπει να φροντίζετε το δέρμα σας στην περιοχή του σώματος που υποβάλλεται σε θεραπεία. Καθαρίζετε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.
• Χρήση λιπαντικών υγρών για την περιοχή του κόλπου – Διατήρηση σεξουαλικής επαφής.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν είναι απαραίτητο να εμφανιστούν όλες και συνήθως υποχωρούν μετά το πέρας της θεραπείας.

Συχνότερα παρατηρούνται:

• Αίσθημα κόπωσης το οποίο μπορεί να υποχωρήσει λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
• Ερυθρότητα στο δέρμα μπορεί να παρατηρηθεί με την εξωτερική ακτινοθεραπεία.
• Αλλαγές στην κινητικότητα του εντέρου είναι συχνές. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται ναυτία ή συμπτώματα μετεωρισμού.
• Συχνουρία παρατηρείται κυρίως μετά από βραχυθεραπεία.
• Διαταραχές γονιμότητας μπορεί να παρατηρηθούν σε περιπτώσεις ακτινοβόλησης της πυέλου. Θα πρέπει να ενημερωθείτε σχετικά με τρόπους φύλαξης ωαρίων.
• Ατροφία, στένωση, ξηρότητα κόλπου. Προς αποφυγή των συμπτωμάτων κρίνεται σκόπιμη η διατήρηση των σεξουαλικών επαφών.

Θεραπείες γυναικολογικού καρκίνου ​

Η θεραπεία για τον γυναικολογικό καρκίνο εξαρτάται από διάφορους παράγοντες συμπεριλαμβανομένου του τύπου, του σταδίου, της θέσης και της γενικής κατάστασης της υγείας της ασθενούς. Σε πολλές περιπτώσεις μία μόνο θεραπευτική προσέγγιση αρκεί για να αντιμετωπιστεί ενώ σε άλλες ο συνδυασμός χειρουργικής επέμβασης, ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας προσφέρει το βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Χειρουργική επέμβαση

Η Χειρουργική επέμβαση αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση στην αντιμετώπιση πολλών γυναικολογικών όγκων.
Για όγκους της μήτρας και του τραχήλου συνήθως πραγματοποιείται υστερεκτομή με ταυτόχρονη αφαίρεση των λεμφαδένων της περιοχής.
Για λιγότερο συχνούς όγκους, όπως εκείνοι του αιδοίου, η χειρουργική προσέγγιση περιλαμβάνει αφαίρεση μέρους ή ολόκληρου του αιδοίου και δειγματοληπτικά των λεμφαδένων.
Ακτινοθεραπεία και χειρουργική προσέγγιση μπορούν να συνδυαστούν για τη μείωση της πιθανότητας υποτροπής. Όμως το θεραπευτικό αποτέλεσμα εξαρτάται κυρίως από το στάδιο της νόσου.

Χημειοθεραπεία

Έχει αποδειχθεί ότι με την χημειοθεραπεία βελτιώνεται η αποτελεσματικότητα της θεραπείας για πολλούς τύπους γυναικολογικού καρκίνου. Ανάλογα τον τύπο και το στάδιο της νόσου μπορεί να εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με την ακτινοθεραπεία.

Ακτινοθεραπεία

Δύο τεχνικές ακτινοθεραπείας μπορούν να εφαρμοστούν για τη θεραπεία γυναικολογικών νεοπλασιών. Η εξωτερική ακτινοθεραπεία και η βραχυθεραπεία.
Με την τεχνική της εξωτερικής ακτινοθεραπείας δέσμες ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας κατευθύνονται ελεγχόμενα και εστιασμένα προς την περιοχή που εντοπίζεται η νόσος. Η εξωτερική ακτινοθεραπεία χορηγείται σε καθημερινή βάση εκτός Σαββάτου και Κυριακής και ολοκληρώνεται σε 6 εβδομάδες. Η ακτινοβολία είναι ανώδυνη και κάθε θεραπεία εξαιρετικά σύντομη.
Με την εφαρμογή της βραχυθεραπείας μία ραδιενεργός πηγή (συνήθως Ιρίδιο -192) τοποθετείται προσωρινά στον κόλπο, τη μήτρα ή/και τους περιβάλλοντες ιστούς με τη βοήθεια κατάλληλων εφαρμογέων (λεπτοί πλαστικοί καθετήρες). Ακτινοβολία εκπέμπεται τοπικά στη περιοχή της νόσου καθόλη τη διάρκεια που η ραδιενεργός πηγή παραμένει στο σώμα της ασθενούς.
Η βραχυθεραπεία μπορεί εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία ή και σε συνδυασμό με την εξωτερική ακτινοθεραπεία.
Η Βραχυθεραπεία υψηλού ρυθμού δόσης (HDR) χρησιμοποιεί πηγές υψηλής ενεργότητας (Ir-192) επιτρέποντας τη χορήγηση της δόσης σε σύντομο χρονικό διάστημα (της τάξης των μερικών λεπτών της ώρας) με το βέλτιστο δυνατό τρόπο.
Συνολικά μπορεί να εφαρμοστεί έως έξι φορές, με μία ή δύο εφαρμογές την εβδομάδα.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία ισορροπημένη διατροφή, επαρκής ενυδάτωση, ήπια σωματική δραστηριότητα αποτελούν ορισμένες βασικές συμβουλές για να σας βοηθήσουν να ανταπεξέλθετε σε αυτή.

Γενικά:

• Ακολουθήστε τις συμβουλές του θεράποντα ιατρού σας.
• Ενημερώστε τον για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή ακολουθείτε.
• Κατά τη διάρκεια καθώς και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας θα πρέπει να φροντίζετε το δέρμα σας στην περιοχή του σώματος που υποβάλλεται σε θεραπεία. Καθαρίζετε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.
• Χρήση λιπαντικών υγρών για την περιοχή του κόλπου – Διατήρηση σεξουαλικής επαφής.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν είναι απαραίτητο να εμφανιστούν όλες και συνήθως υποχωρούν μετά το πέρας της θεραπείας.

Συχνότερα παρατηρούνται:

• Αίσθημα κόπωσης το οποίο μπορεί να υποχωρήσει λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
• Ερυθρότητα στο δέρμα μπορεί να παρατηρηθεί με την εξωτερική ακτινοθεραπεία.
• Αλλαγές στην κινητικότητα του εντέρου είναι συχνές. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται ναυτία ή συμπτώματα μετεωρισμού.
• Συχνουρία παρατηρείται κυρίως μετά από βραχυθεραπεία.
• Διαταραχές γονιμότητας μπορεί να παρατηρηθούν σε περιπτώσεις ακτινοβόλησης της πυέλου. Θα πρέπει να ενημερωθείτε σχετικά με τρόπους φύλαξης ωαρίων.
• Ατροφία, στένωση, ξηρότητα κόλπου. Προς αποφυγή των συμπτωμάτων κρίνεται σκόπιμη η διατήρηση των σεξουαλικών επαφών.

Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί τον δεύτερο πιο κοινό τύπο καρκίνου μεταξύ των γυναικών και ανδρών και τη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο κάθε χρόνο. Στην Αμερική περίπου 225.000 Αμερικανοί διαγιγνώσκονται με καρκίνο του πνεύμονα ετησίως. ​
Επιβαρυντικός παράγοντας εκδήλωσης καρκίνου του πνεύμονα είναι το κάπνισμα. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την έκθεση στον αμίαντο και το ραδόνιο.

Τύποι καρκίνου του πνεύμονα

​Δύο είναι οι κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα: ο μη μικροκυτταρικός και ο μικροκυτταρικός καρκίνος. Η διάκριση τους προέρχεται από τον τρόπο που παρατηρούνται στο μικροσκόπιο.

Ο μη μικροκυτταρικός αντιπροσωπεύει το 84% των περιπτώσεων. Υπάρχουν διάφοροι τύποι μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα:

• Αδενοκαρκίνωμα – σχηματίζεται στα εξωτερικά μέρη του πνεύμονα.
• Πλακώδες καρκίνωμα – σχηματίζεται στους αεραγωγούς.
• Καρκίνωμα από μεγάλα κύτταρα – ένα είδος μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα αγνώστου προελεύσεως.

Ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα είναι λιγότερο συχνός και αντιπροσωπεύει το 14% των περιπτώσεων. Η ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων οδηγεί στο σχηματισμό μεγάλων όγκων. Η εμφάνισή τους οφείλεται σχεδόν πάντα στο κάπνισμα.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του πνεύμονα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες συμπεριλαμβανομένου του τύπου, του σταδίου της νεοπλασίας καθώς και τη γενική κατάσταση υγείας του ασθενή.

Χειρουργική

Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί συνήθως την πρώτη επιλογή στην καταπολέμηση νεοπλασιών του πνεύμονα.
Σε όγκους πρώιμου σταδίου μπορεί να αποτελεί και τη μοναδική θεραπευτική προσέγγιση. Σε υψηλότερα στάδια και ανάλογα τη θέση του όγκου μπορεί να αντικατασταθεί από την ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία.

Χημειοθεραπεία

Με τη χημειοθεραπεία χορηγούνται ειδικά φάρμακα ώστε να καταστραφούν τα καρκινικά κύτταρα. Το κάθε ένα από αυτά προκαλεί διαφορετικές παρενέργειες.
Η δόση και ο προγραμματισμός της θεραπείας ποικίλλει όμως η χημειοθεραπεία συνήθως χορηγείται κάθε δύο έως τρεις εβδομάδες σε εύρος μερικών μηνών.
Συχνά, συνδυάζεται με την ακτινοθεραπεία για την βελτιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων. Ωστόσο, μια τέτοια συνδυασμένη θεραπεία αυξάνει συνήθως τις παρενέργειες.

Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με την χειρουργική επέμβαση και τη χημειοθεραπεία βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα. Ακτινοβολία υψηλής ενέργειας χορηγείται ελεγχόμενα και εστιασμένα στην περιοχή της νόσου από ειδικά μηχανήματα, τους γραμμικούς επιταχυντές. Στόχος της είναι η χορήγηση της μέγιστης δόσης ακτινοβολίας στην νόσο και της ελάχιστης δυνατής στους περιβάλλοντες υγιείς ιστούς.
Η ακτινοθεραπεία λειτουργεί εντός των καρκινικών κυττάρων αναστέλλοντας την αναπαραγωγική τους ικανότητα.
Για μεγάλους σε μέγεθος όγκους ή για όγκους που περιλαμβάνουν και λεμφαδένες στην περιοχή της νόσου, η ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία παρουσιάζει εξίσου καλά θεραπευτικά αποτελέσματα με την χειρουργική επέμβαση ως μονοθεραπεία.
Επιπλέον, εφαρμόζεται σε όγκους που βρίσκονται σε σημεία που δεν είναι χειρουργικά προσπελάσιμα.
Χορηγείται σε καθημερινή βάση εκτός Σαββάτου και Κυριακής και ολοκληρώνεται σε 5 – 6 εβδομάδες. Η ακτινοβολία είναι ανώδυνη και κάθε θεραπεία εξαιρετικά σύντομη.
Τεχνικοί όροι που αναφέρονται συχνά στην ακτινοθεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνουν την τρισδιάστατη σύμμορφη ακτινοθεραπεία (3-D CRT), ακτινοθεραπεία διαμορφούμενης έντασης (IMRT) και απεικονιστικά καθοδηγούμενη ακτινοθεραπεία (IGRT).

Παλαιότερα, σε πρώιμα στάδια νεοπλασίας του πνεύμονα η χειρουργική επέμβαση ήταν η θεραπευτική προσέγγιση επιλογής. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη των νέων τεχνικών ακτινοβόλησης είναι δυνατή για μικρούς σε μέγεθος όγκους και ανάλογα της θέσης του να εφαρμοστεί η λεγόμενη στερεοτακτική ακτινοθεραπεία σώματος (SBRT). Με την τεχνική αυτή χορηγείται υψηλή ημερήσια δόση ακτινοβολίας σε λίγες συνεδρίες.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία ισορροπημένη διατροφή, επαρκής ενυδάτωση, ήπια σωματική δραστηριότητα αποτελούν ορισμένες βασικές συμβουλές για να σας βοηθήσουν να ανταπεξέλθετε σε αυτή. Γενικά:

1. Να ξεκουράζεστε κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μην διστάζετε να ζητάτε βοήθεια όταν τη χρειάζεστε.
2. Η περιοχή του δέρματος που εκτίθενται σε ακτινοβολία απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Περιορίστε την έκθεση σας στον ήλιο και αποφύγετε ζεστά ή κρύα μπάνια. Χρησιμοποιείστε λοσιόν και αλοιφές μετά από συνεννόηση με τον γιατρό σας. Καθαρίστε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.​​

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας 

Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα εμφανιστούν όλες. Είναι συνήθως προσωρινές και υποχωρούν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Οι συχνότερες είναι:

• Αίσθημα κόπωσης το οποίο μπορεί να υποχωρήσει λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
• Ερυθρότητα στο δέρμα μπορεί να παρατηρηθεί με την εξωτερική ακτινοθεραπεία.
• Δυσκολία στην αναπνοή ή βήχας ανάλογα του σταδίου της νόσου.
• Δυσκολία στην κατάποση μπορεί να εμφανιστεί αλλά υποχωρεί λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται ναυτία.

Οι περισσότερες από τις παρενέργειες μπορούν να ελεγχθούν με φαρμακευτική αγωγή.

Εκτιμάται ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου το 3-5% όλων των καρκίνων εμφανίζεται στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου.
Σε απόλυτα νούμερα υπολογίζεται ότι 64.690 άτομα (47.650 άνδρες και 17.040 γυναίκες) θα αναπτύξουν καρκίνο της κεφαλής και του τραχήλου και 13.740 θάνατοι (10.250 άνδρες και 3.490 γυναίκες) θα εμφανιστούν φέτος ως αποτέλεσμα αυτής της διάγνωσης του καρκίνου.

Βραχυθεραπεία

Για τους καρκίνους της κεφαλής και του τραχήλου, η βραχυθεραπεία πολλές φορές χρησιμοποιείται μετά από το χειρουργείο στη διάρκεια του οποίου τοποθετούνται στην περιοχή της νόσου πλαστικοί καθετήρες. Κατά την εφαρμογή της μία ραδιενεργός πηγή (συνήθως Ιρίδιο -192) διέρχεται μέσα από τους καθετήρες ακτινοβολώντας τοπικά τους γύρω ιστούς. Συνήθως χορηγείται σε λίγες συνεδρίες για δύο ή περισσότερες ημέρες.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία ισορροπημένη διατροφή, επαρκής ενυδάτωση, ήπια σωματική δραστηριότητα αποτελούν ορισμένες βασικές συμβουλές για να σας βοηθήσουν να ανταπεξέλθετε σε αυτή. Γενικά:

• • Ακολουθήστε τις συμβουλές του θεράποντα ιατρού σας.
  • Ενημερώστε τον για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή ακολουθείτε.
  • Κατά τη διάρκεια καθώς και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας θα πρέπει να φροντίζετε το δέρμα σας στην περιοχή του σώματος που υποβάλλεται σε θεραπεία. Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Μη χρησιμοποιείτε lotions ή καλλυντικά που περιέχουν οινόπνευμα. Καθαρίζετε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.
  • Η φροντίδα της οδοντοστοιχίας κατά την ακτινοθεραπεία μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης μολύνσεων στο στόμα και φθοράς των δοντιών. Η οδοντιατρική εξέταση αποτελεί ουσιαστικό μέρος της προετοιμασίας του ασθενή πριν την εφαρμογή της ακτινοθεραπείας. Κάθε παρέμβαση από τον οδοντίατρο θα πρέπει να γίνει πριν την ακτινοθεραπεία (πχ εξαίρεση δοντιών).

Μετά από την ακτινοθεραπεία το οστό της γνάθου σας δεν επουλώνεται εύκολα. Γενικά θα πρέπει να γίνεται:

• • Χρήση οδοντόκρεμας φθορίου χωρίς λειαντικά.
  • Χρήση κερωμένου οδοντικού νήματος – ήπιες κινήσεις καθαρισμού.
  • Χρήση διαλύματος αλατιού ή μαγειρικής σόδας για ξέπλυμα.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Η ακτινοθεραπεία δεν είναι επεμβατική οπότε είναι σπάνιο να εμφανιστούν άμεσα ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας περιορίζονται στην περιοχή του σώματος που ακτινοβολείται. Εξαρτώνται από τη χορηγούμενη δόση ακτινοβολίας καθώς και με το αν συνοδεύεται και από χημειοθεραπεία. Δεν εμφανίζονται πάντα και η έντασή τους διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Είναι συνήθως προσωρινές και υποχωρούν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Πιο συγκεκριμένα:

• Μπορεί να αναπτυχθεί ήπια κόπωση. Ωστόσο, η κόπωση από την ακτινοθεραπεία θα πρέπει να βελτιωθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες μετά τη λήξη της ακτινοθεραπείας.
• Μπορεί να εμφανιστεί ερεθισμός του δέρματος (ερυθρότητα, απολέπιση, οίδημα).
• Δυσκολία στην κατάποση καθώς και ξηροστομία ή πυκνή σίελο.
• Μπορεί να εμφανιστεί βράγχος φωνής λόγω του πρηξίματος των φωνητικών χορδών.
• Απώλεια τριχωτού στην περιοχή που υποβάλλεται σε θεραπεία. Παρόλο που η απώλεια είναι συνήθως προσωρινή σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να είναι και μόνιμη. Εξαρτάται από τη δόση ακτινοβολίας που χορηγείται. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για την επανεμφάνιση του ανέρχεται σε μερικούς μήνες. Σχετικά με την πιθανότητα μόνιμης απώλειας θα ενημερωθείτε από τον γιατρό σας προτού ξεκινήσει η θεραπεία.
• Αλλαγή γεύσης.
• Απώλεια βάρους.

Μετάσταση ονομάζεται η απόσπαση καρκινογόνων κυττάρων από τον πρωτοπαθή καρκινικό όγκο και η μεταφορά τους μέσω ιστού ή μέσω της λέμφου σε άλλα σημεία του σώματος με αποτέλεσμα τη δημιουργία δευτερεύοντος όγκου. Οι πιο συνήθεις καρκίνοι που εξαπλώνονται στον εγκέφαλο είναι ο καρκίνος του πνεύμονα και ο καρκίνος του μαστού. Ωστόσο, σχεδόν οποιοσδήποτε καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί στον εγκέφαλο.​
Περίπου 170.000 άτομα διαγιγνώσκονται με εγκεφαλικές μεταστάσεις ετησίως. Οι μεταστάσεις του εγκεφάλου εξακολουθούν να εμφανίζονται σε πολλούς ασθενείς μήνες ή και χρόνια μετά την αρχική θεραπεία του πρωτοπαθούς καρκίνου.

Συμπτώματα Εγκεφαλικών μεταστάσεων

Τα πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ζάλη, ναυτία, θολή ή διπλή όραση, απώλεια μνήμης, διαταραχές προσωπικότητας ή αλλαγές ομιλίας.
Μερικές φορές οι αλλαγές στη λειτουργία των νεύρων μπορεί να προκαλέσουν αιμωδίες ή αδυναμία σε κάποιο μέρος του σώματος. Μπορεί επίσης να προκύψουν προβλήματα ισορροπίας.
Σε περίπτωση εμφάνισης των παραπάνω συμπτωμάτων θα πρέπει να πραγματοποιηθεί εκτίμηση της κλινικής κατάστασης του ασθενή.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Οποιαδήποτε θεραπευτική προσέγγιση εφαρμοστεί αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή.

Χειρουργική επέμβαση

Πολλές φορές με το χειρουργείο μπορεί να αποσυμφορηθεί η περιοχή από τυχόν πίεση που ασκεί ο όγκος στους γύρω υγιείς ιστούς.

Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία έχει περιορισμένη δράση στην περίπτωση εγκεφαλικών μεταστάσεων λόγω του αιματολογικοεγκεφαλικού φραγμού (Βlood Βrain Βarrier). Παρόλα αυτά, νέα αντικαρκινικά φάρμακα έχουν αναπτυχθεί προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου.
Στις περισσότερες περιπτώσεις συνδυασμός χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας εφαρμόζεται για τον έλεγχο της νόσου, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή και την επιμήκυνση του προσδόκιμου επιβίωσης.

Ακτινοθεραπεία

Αποτελεί μια πολύ αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση και σε αντίθεση με την χημειοθεραπεία δεν περιορίζεται από τον αιματολογικοεγκεφαλικό φραγμό με αποτέλεσμα η δράση της να επιφέρει την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων της νόσου.
Ακτινοβολία υψηλής ενέργειας χορηγείται στη νόσο με στόχο την αναστολή της αναπαραγωγικής ικανότητας των καρκινικών κυττάρων (και συνεπώς την καταστροφής τους) και την προστασία των γύρω από την νόσο υγιών ιστών.
Σε αντίθεση με τα καρκινικά κύτταρα που παρουσιάζουν μεγάλη ευαισθησία στην ακτινοβολία, τα υγιή μέσω βιολογικών μηχανισμών μπορούν να επιδιορθώσουν την οποιαδήποτε βλάβη προξενήσει η ίδια η θεραπεία.
Οι θεραπείες προγραμματίζονται συνήθως καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, για λίγες εβδομάδες. Η ακτινοβολία είναι ανώδυνη και κάθε θεραπεία εξαιρετικά σύντομη.
Η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά τη χειρουργική επέμβαση ή σε ορισμένες περιπτώσεις αντί για τη χειρουργική επέμβαση.
Διάφορες τεχνικές μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη χορήγηση της ακτινοβολίας όπως η τρισδιάστατη σύμμορφη ακτινοθεραπεία (3-D CRT), η ακτινοθεραπεία διαμορφούμενης έντασης (IMRT) και η απεικονιστικά καθοδηγούμενη ακτινοθεραπεία (IGRT).

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

Είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία ισορροπημένη διατροφή, επαρκής ενυδάτωση, ήπια σωματική δραστηριότητα αποτελούν ορισμένες βασικές συμβουλές για να σας βοηθήσουν να ανταπεξέλθετε σε αυτή. Γενικά: 

• • Ακολουθήστε τις συμβουλές του θεράποντα ιατρού σας.
  • Ενημερώστε τον για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή ακολουθείτε.
  • Κατά τη διάρκεια καθώς και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας θα πρέπει να φροντίζετε το δέρμα σας στην περιοχή του σώματος που υποβάλλεται σε θεραπεία. Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Μη χρησιμοποιείτε lotions ή καλλυντικά που περιέχουν οινόπνευμα. Καθαρίζετε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας περιορίζονται στην περιοχή του σώματος που ακτινοβολείται. Εξαρτώνται από τη χορηγούμενη δόση ακτινοβολίας καθώς και με το αν χορηγείται και χημειοθεραπεία. Δεν εμφανίζονται πάντα και η έντασή τους διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Είναι συνήθως προσωρινές και υποχωρούν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Πιο συγκεκριμένα η ακτινοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει:

• Απώλεια τριχωτού στην περιοχή που υποβάλλεται σε θεραπεία. Παρόλο που η απώλεια είναι συνήθως προσωρινή σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να είναι και μόνιμη. Εξαρτάται από τη δόση ακτινοβολίας που χορηγείται. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για την επανεμφάνιση του ανέρχεται σε ορισμένους μήνες. Σχετικά με την πιθανότητα μόνιμης απώλειας θα ενημερωθείτε από τον ιατρό προτού ξεκινήσει η θεραπεία.
• Κεφαλαλγία – κοινή παρενέργεια για όγκους του εγκεφάλου.
• Μπορεί να εμφανιστεί μειωμένη ή ασταθής ακοή.
• Φλεγμονές στο ακουστικό κανάλι που οδηγούν σε συμπτώματα ζάλης ή αίσθηση «πληρότητας».
• Βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, δυσκολία σκέψης και βραδύτητα στην ολοκλήρωση των εργασιών. Τα συμπτώματα αυτά εξαρτώνται από τη συνολική δόση που χορηγείται καθώς και από εντόπιση του όγκου

Υπάρχουν πολλοί τύποι σαρκωμάτων. Η ονομασία κάθε τύπου προσδιορίζει το είδος των κυττάρων στα οποία αναπτύσσεται. Ανάλογα με την προέλευση τους καθορίζεται ανά περίπτωση και η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση.
Εμφανίζονται σπάνια και αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 1% του συνόλου των νεοπλασιών στους ενήλικες.
Στην Ευρώπη διαγιγνώσκονται ανά έτος περίπου 2 περιπτώσεις σαρκωμάτων σε 100.000 κατοίκους ενώ τα Αμερικάνικα επιδημιολογικά δεδομένα αναφέρουν τη διάγνωση 7.800 νέων περιπτώσεων σαρκώματος κάθε χρόνο. Παρόλο που τα σαρκώματα μπορούν να αναπτυχθούν σε οποιαδήποτε ανατομική θέση η πλειοψηφία τους (περίπου το 50%) εμφανίζεται στα άκρα εκ των οποίων τα 2/3 στα κάτω άκρα.

Τύποι Σαρκωμάτων

Τα σαρκώματα μπορεί να αναπτυχθούν από κύτταρα που συνθέτουν οστά ή μαλακά μόρια. Τα μαλακά μόρια υποστηρίζουν, συνδέουν και περιβάλλουν μέρη του σώματος. Περιλαμβάνουν λιπώδεις ιστούς, μύες, νεύρα, τένοντες καθώς και αιμοφόρα και λεμφικά αγγεία. Το ποσοστό εμφάνισης των σαρκωμάτων μαλακών μορίων είναι πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των οστών (οστεοσαρκώματα).
Υπάρχουν πάνω από 50 τύποι σαρκωμάτων. Κάθε τύπος διαφέρει από τον άλλο αναλόγως του ιστού από τον οποίο προέρχεται, του σχήματος των κυττάρων του και της διαφοροποίησης του από τα γειτονικά φυσιολογικά κύτταρα.

Οι πιο κοινοί τύποι σαρκωμάτων περιλαμβάνουν τα:

• Λιποσαρκώματα: Τα σαρκώματα της κατηγορίας αυτής αναπτύσσονται σε λιπώδεις ιστούς.
• Λειομυοσαρκώματα: Εμφανίζονται στα τοιχώματα της μήτρας, του στομάχου, του εντέρου και των αιμοφόρων αγγείων.
• Συνοβιακά σαρκώματα: Εμφανίζονται κυρίως γύρω από τα γόνατα και γενικά κοντά σε αρθρώσεις και σε άτομα μικρής ηλικίας.
• Ραβδομυοσαρκώματα: Αναπτύσσονται στα ραβδόμορφα κύτταρα των μυών σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Εμφανίζονται κυρίως σε άτομα μικρής ηλικίας.
• Ewing’s σαρκώματα: Αναπτύσσονται στα οστά αλλά μπορούν να αναπτυχθούν και στα μαλακά μόρια των ιστών.
• Αγγειακά σαρκώματα: Αναπτύσσονται από κύτταρα που σχηματίζουν τα τοιχώματα των αιμοφόρων ή λεμφικών αγγείων.
• Kaposi’s σαρκώματα: Σπάνιος τύπος σαρκώματος που εμφανίζεται κυρίως στο δέρμα. Κάποια είδη Kaposi σχετίζονται με τον HIV (human immunodeficiency virus) καθώς και με το AIDS (acquired immuno deficiency syndrome).

Τα σαρκώματα μαλακών μορίων μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Τα άκρα αποτελούν την συνηθέστερη ανατομική θέση εμφάνισής τους (περίπου το 43% των σαρκωμάτων). Ακολουθεί η περιοχή του κορμού του σώματος όπως το στομάχι και το λεπτό έντερο (19%). Έπεται ο οπισθοπεριτοναϊκός χώρος (περιοχή μπροστά από την σπονδυλική στήλη) ενώ σημαντικό ποσοστό σαρκωμάτων εμφανίζεται και στο κοιλιακό τοίχωμα.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση ανά περίπτωση εξαρτάται από:

• Την θέση του σαρκώματος.
• Το στάδιο  και τη διασπορά του.
• Τον τύπο του σαρκώματος.
• Την γενική κατάσταση του ασθενή.

Η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργείο, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή και συνδυασμό αυτών.

Χειρουργική επέμβαση:

Για τα σαρκώματα μαλακών μορίων αποτελεί την κύρια θεραπευτική προσέγγιση. Στόχος είναι η αφαίρεση του όγκου.
Παλαιότερα η τάση που επικρατούσε ήταν ο ακρωτηριασμός. Με την εξέλιξη των τεχνικών ο ακρωτηριασμός αποτελεί πλέον την έσχατη λύση. Στις ημέρες μας λιγότερο από ένας  στους είκοσι ασθενείς υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό.​​

Χημειοθεραπεία

Εφαρμόζεται κυρίως:

• Για τα σαρκώματα τύπου Ewing.
• Εμβρυικα-κυψελιδικά σαρκώματα.
• Για σαρκώματα νεαρών ατόμων.
• Σαρκώματα προχωρημένου σταδίου.

Από κλινικές μελέτες δεν έχει αποδειχτεί η συνεισφορά της χημειοθεραπείας στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των σαρκωμάτων. Παρόλα αυτά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χορηγηθεί πριν το χειρουργείο για να μειωθεί ο όγκος του.
Άλλες πάλι φορές η χημειοθεραπεία χορηγείται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων σε τυχόν υποτροπές.

Προσωπική φροντίδα κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας

• Να ξεκουράζεστε κατά τη διάρκεια της θεραπείας, και μην διστάζετε να ζητάτε βοήθεια όταν τη χρειάζεστε.
• Να έχετε μια ισορροπημένη διατροφή και να πίνετε άφθονα υγρά.
• Η περιοχή του δέρματος που εκτίθενται σε ακτινοβολία απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Μείνετε μακριά από τον ήλιο, και αποφεύγετε ζεστά ή κρύα μπάνια. Χρησιμοποιείστε λοσιόν και αλοιφές μετά από συνεννόηση με τον γιατρό σας. Καθαρίστε την περιοχή με χλιαρό νερό και ήπιο σαπούνι.

Πιθανές παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες της ακτινοθεραπείας είναι συνήθως προσωρινές και υποχωρούν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Η εμφάνισή τους εξαρτάται από την περιοχή που εντοπίζεται το σάρκωμα. Εκδηλώνονται λίγες ημέρες μετά την έναρξη της ακτινοθεραπείας και διαρκούν λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωσή της.
Συνήθως αφορούν:

• Απώλεια τριχωτού στην περιοχή που υποβάλλεται σε θεραπεία. Παρόλο που η απώλεια είναι συνήθως προσωρινή σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να είναι και μόνιμη. Εξαρτάται από τη δόση ακτινοβολίας που χορηγείται. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για την επανεμφάνιση του ανέρχεται σε ορισμένους μήνες.
• Αίσθημα κόπωσης: Οι περισσότεροι ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία αισθάνονται ατονία ιδιαίτερα εάν η θεραπεία διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα.
• Ερεθισμό δέρματος: Κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας πολύ πιθανό να παρατηρηθούν αλλαγές στην κατάσταση του δέρματος στην περιοχή που ακτινοβολείται. Μπορεί να παρουσιαστεί ερυθρότητα, αποχρωματισμός και απολέπιση. Η εκδήλωση των παρενεργειών αυτών σχετίζεται και με τον τύπο του δέρματος του ασθενή.
• Λεμφοίδημα.
• Δυσκαμψία αρθρώσεων: Η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της κινητικότητας της άρθρωση σε καλά επίπεδα.
• Διαταραχές γονιμότητας: Όταν η ακτινοθεραπεία χορηγείται στην περιοχή της πυέλου μπορεί να προκαλέσει στειρότητα. Για τον λόγο αυτό οι ασθενείς που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο αποθήκευσης σπέρματος ή ωαρίων πριν από τη θεραπεία.